آمد اما بی صدا خندید و رفت

آمد اما بی صدا خندید و رفت



لحظه ای در کلبه ام تابید و رفت



آمد از خاک زمین اما چه زود



دامن از خاک زمین برچید و رفت



دیده از چشمان من پنهان نمود



از نگاهم رازها فهمید و رفت



گفتم اینجا روزنی از عشق نیست



پیکرش از حرف من لرزید و رفت



گفتم از چشمت بیفشان قطره ای



ناگهان چون چشمه ای جوشید و رفت



گفتمش من را مبر از خاطرت



خاطراتش را به من بخشید و رفت