زیر کلاه، دیوانگی ام را پنهان می کنم....
زیر کلاه، دیوانگی ام را پنهان می کنم....
از دور، انسان
از درخت هم کمتر است...
برگ ها در من,
بی هنگام لختم می کنند....
عادت می کنم به ریزش دروغی ناچیز,
بر دستانم....
به دلهره ی تلفظ یک خداحافظ,
و صبر می کنم,
تا هوایپما
مرا از زمین بکند....
از دور، انسان
از درخت هم کمتر است...
برگ ها در من,
بی هنگام لختم می کنند....
عادت می کنم به ریزش دروغی ناچیز,
بر دستانم....
به دلهره ی تلفظ یک خداحافظ,
و صبر می کنم,
تا هوایپما
مرا از زمین بکند....
- ۲۲۱
- ۰۲ خرداد ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط