Slave Season Part
♡ Slave ♡ Season ♡ Part ۱۴۶
جونگ کوک با نرمی و آرامش با دستش گونه همسرش را نوازش کرد
پلک های یه سول لرزید و چشم هایش را باز کرد جونگ کوک لبخندی زد و پیشانی همسرش را بوسید با لحن خوشحالی گفت: بیدار شدی همسرم
جیمین و هویون با شنیدن صدای جونگ کوک از روی مبل بلند شدن و به سوی آنها آمدن هویون با خوشحالی لب زد : حالت خوبه درد که نداری
جیمین دست به سینه شد و گفت : حالت خوبه یه سول
یه سول به آرامی پلک زد و بهشون جواب بله داد هنوزم درد و خسته گی در بدنش زنده بود به آرامی سمته جونگ کوک نگاه کرد و از لایه لب های خشک اش نجوا کرد : بچم ..
جونگ کوک سریع موهای همسرش را کنار زد و گفت : حال دخترمون خوبه..
حرفش اتمام نیافته بود که درب باز شد و پرستار با گهواره سفید بیمارستان وارده اتاق شد و به سوی آن مادر و پدر جوان آمد
طور سفید گهواره را بالا زد و بچه ای کوچکی که در ملافه سفید پیچیده بود، به آرامی در آغوش گرفت و سمته جونگ کوک گرفت،
جونگ کوک متعجب پلک زد و بعد آهسته بچه را در آغوش گرفت
ملافه را از صورتش کنار زد
او با نوک انگشت، با احتیاطی که انگار با لطیفترین گلبرگ جهان روبروست، موهای مشکی و ابریشمی دخترک را لمس کرد. زیر لب زمزمه کرد: خوش اومدی... یه سول کوچلوی من...
احساس عجیبی داشت، معصومیتی در صورت کوچیک و سفید آن نوزاد بود که قلبش را به تپش در می آورد، جیمین و هویون سمته جونگ کوک آمدن و به صورت بچه نگاه کردن هویون با خنده گفت : شبیه جیمیه
جیمین زد زیره خنده و با انگشت اش گونه نرمش رو لمس کرد و گفت : نه نرمی صورتش شبیه توعه
هویون با چشم های خندون زل زد بهش خیلی ناز و شیرین بود آروم بینی اش را نزدیکش کرد و بوش کرد مانند گل یاسی می موند که تازه باز شده بود پرستار روبه یه سول گفت : باید بهش شیر بدین بچه گرسنشه
جیمین روبه هویون کرد : هی کله شق بیا بریم دیر وقته
هویون برای آخرین بار نگاهش کرد و بعد همراه جیمین از اتاق خارج شد
جونگ کوک بچه را با احتیاط در بغل پرستار سپرد و به سوی همسر مریض حالش رفت،
از بازو هایش گرفت و کمکش کرد تا به تاجه تخت تکیه بده
اتاق در سکوتی لبریز از آرامش فرو رفته بود به سول با کمک پرستار، نوزادِ کوچک را که حالا بیقراری میکرد، به سینهاش نزدیک کرد.
جونگ کوک با نرمی و آرامش با دستش گونه همسرش را نوازش کرد
پلک های یه سول لرزید و چشم هایش را باز کرد جونگ کوک لبخندی زد و پیشانی همسرش را بوسید با لحن خوشحالی گفت: بیدار شدی همسرم
جیمین و هویون با شنیدن صدای جونگ کوک از روی مبل بلند شدن و به سوی آنها آمدن هویون با خوشحالی لب زد : حالت خوبه درد که نداری
جیمین دست به سینه شد و گفت : حالت خوبه یه سول
یه سول به آرامی پلک زد و بهشون جواب بله داد هنوزم درد و خسته گی در بدنش زنده بود به آرامی سمته جونگ کوک نگاه کرد و از لایه لب های خشک اش نجوا کرد : بچم ..
جونگ کوک سریع موهای همسرش را کنار زد و گفت : حال دخترمون خوبه..
حرفش اتمام نیافته بود که درب باز شد و پرستار با گهواره سفید بیمارستان وارده اتاق شد و به سوی آن مادر و پدر جوان آمد
طور سفید گهواره را بالا زد و بچه ای کوچکی که در ملافه سفید پیچیده بود، به آرامی در آغوش گرفت و سمته جونگ کوک گرفت،
جونگ کوک متعجب پلک زد و بعد آهسته بچه را در آغوش گرفت
ملافه را از صورتش کنار زد
او با نوک انگشت، با احتیاطی که انگار با لطیفترین گلبرگ جهان روبروست، موهای مشکی و ابریشمی دخترک را لمس کرد. زیر لب زمزمه کرد: خوش اومدی... یه سول کوچلوی من...
احساس عجیبی داشت، معصومیتی در صورت کوچیک و سفید آن نوزاد بود که قلبش را به تپش در می آورد، جیمین و هویون سمته جونگ کوک آمدن و به صورت بچه نگاه کردن هویون با خنده گفت : شبیه جیمیه
جیمین زد زیره خنده و با انگشت اش گونه نرمش رو لمس کرد و گفت : نه نرمی صورتش شبیه توعه
هویون با چشم های خندون زل زد بهش خیلی ناز و شیرین بود آروم بینی اش را نزدیکش کرد و بوش کرد مانند گل یاسی می موند که تازه باز شده بود پرستار روبه یه سول گفت : باید بهش شیر بدین بچه گرسنشه
جیمین روبه هویون کرد : هی کله شق بیا بریم دیر وقته
هویون برای آخرین بار نگاهش کرد و بعد همراه جیمین از اتاق خارج شد
جونگ کوک بچه را با احتیاط در بغل پرستار سپرد و به سوی همسر مریض حالش رفت،
از بازو هایش گرفت و کمکش کرد تا به تاجه تخت تکیه بده
اتاق در سکوتی لبریز از آرامش فرو رفته بود به سول با کمک پرستار، نوزادِ کوچک را که حالا بیقراری میکرد، به سینهاش نزدیک کرد.
- ۵۳۴
- ۰۴ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط