@roya6

@roya6
او استکان چایی خـود را نخورد و رفت
بغض مرا به دست غزل ها سپرد و رفت

گفتم نرو ! بمان ! قسم ات می دهم ولی
تنها به روی حرف خودش پافشرد ورفت

گفتم که صـــــــــد شمار بمان تا ببینمت
یک خنده کرد و تا عدد دَه شمرد و رفت

گفتم که بی تو هیچم و او گفت بی نه با!
در بیت آخرین غزلم دســـــت برد و رفت

یعنی به قدر چای هم ارزش؟ نه بیخیال
او استکان چایی خـود را نخورد و رفت