آرامم..

آرامم..
دارم به‌خیالِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ راه می‌روم
به‌حال ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ قدم می‌زنم

آرامم!...
دارم برایِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ چای می‌ریزم
کم رنگ وُ
استکان باریک
پر رنگ وُ
شکسته قلم

آرامم!
دارم برایِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ خواب می‌بینم
خوابی خوب
خوابی خوش

خوابی پر از چشم‌هایِ قشنگِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍

صدایِ جانَ‌م گفتنِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ وُ
برایِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ مُردنِ،
من!

آرامم،
به‌ خوابی پر از خیلی دوستت دارم!

پر از کجا بودی
پر از سلام دلم برایِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ تنگ شده است

دارم برایِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ خواب می‌بینم
آرامم!
کنارِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ حرف می‌زنم
چای می‌ریزم
دستت را می‌گیرم و به‌سمتِ پاییز قدم می‌زنم وُ
دل، به‌دریا می‌زنم

وَ به ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ سلام می‌کنم

سلام علاقه‌یِ خوبم
علاقه‌ جانِ من
من به خیالِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍
آرامم.

می‌دانی؛
من سال‌هاست به دوست داشتنِ ت‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍‍ـ‍‍ـ❤ ‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍‍ـ‍و‍ آرامم.