شور و حالم را گرفته اضطرابِ تازه‌ای...

شور و حالم را گرفته اضطرابِ تازه‌ای...
می‌کشد ناخن به اعصابم عذابِ تازه‌ای
حال من این روزها مانند درباری‌ست که
رفته تسخیرش کند عالیجناب تازه‌ای
شب به شب این چشم‌ها قرمزترند و بی گمان
باید از دکتر بخواهم قرص خواب تازه‌ای
دایماً تب دارم این یعنی که درد دوری‌ات
باز پیدایش شده پشت نقاب تازه‌ای
مادرم با طعنه می‌گوید فراموشش کن و
عاقلانه فکر کن به انتخاب تازه‌ای
باز می‌پرسی «به پایم می‌نشینی یا که نه؟»
این غزل نگذاشته جای جواب تازه‌ای...