وقتی که برگی رو زمین می یفته* حس میکنم گریه ی بی صداشو

وقتی که برگی رو زمین می یفته* حس میکنم گریه ی بی صداشو

حس می کنم چی میگذره تو قلبش* وقتی می بینه مرگ لحظه ها شو

وقتی با چشمام می بینم که یک برگ* سیلی بیجا می خوره از تگرک

پا می زاره خزون به باغ دلم *باز کلاغا سر می دن اواز مرگ

یخ میزنه تو سینه قلب خونم *اخه من از تبار این خزونم

وقتی که پرپرمیشه گل تو گلدون*خالی از کبوترا آسمون

حباب بغضم تو گلوم می شکنه*ابر چشمام دوباره می شه بارون

کبوتر دلم به فکر کوچه***برای من زندگی سرد و پوچه