من هیچوقت دنبال آدم های دم

من هیچوقت دنبال آدم های دم
دستی نبودم
از اون آدم ها که تا تقی به توقی
میخوره میگن
دوستت دارم ، عاشقتم
نه که بد باشه نه...

احساساتشون دل آدم روگرم نمیکنه
مثل سـراب می مونه
یهو نگاه میکنی میبینی هیچی
نیست
پشت اون همه حس قلب نبوده
حرف بوده
دوستت دارمش دمِ دستی بوده
معلوم نیست به چند نفرگفته
واسه چی گفته...

همیشه دنبال آدم های دست
نیافتنی بودم
ازاون آدم ها که وقتی میخوان
حسشون رو بگن
هزار مدل کلمه وجمله میگن
که پشت همشون ی دوستت دارم
پنهون شده...

حالا فـکر کن اینجور آدم ها وقتی
بلند بگن:
" دوســتت دارم " ته دلت قرص
میشه
که واسه گفتن این حرف غرورش
رو زمین گذاشته
آدمی که از غرورش بگذره ازحسش
رد نمیشه...