دیدَمِت باهاشـ

دیدَمِت باهاشـ
وَلی صِدام دَر نَیومَد
بُغضـ تو گَلوم خشـک شُد
اَشک از چِشمام نَریـخت
لَبخَند رو لَبَم مـاسید
شروع کَردَم بِه قَدم زَدن
و فِکر کَردَم کُجـایِ کـارَم اش‍تـباه بود
فِکر کَردَم کِ دِل کیـو شِکَستَم
فِکر کَردَم باع‍ث چِ اَشکایی شُدَم
آره .. فَهمیدَم زَمین گِردِ
گِرد تَر اَز اونـی کِ فِکر مـیکُنم
فَهمیدَم هَر آدَمی تَقـاص پَس میده
شـایَد تَقاصِ تواَم ایـنه
کِ
یِ روزی بِفَهمی
اونـی کِ تَموم زِندِگیشـو بِ پاتـ ریخت
بَرایِ هَمیشه رَفته :)
اونـی کِ دِلِشو هَر چِقَدر شِکَستی بـازَم بَرگَشت :)
اونـی کِ سَرگَرمیـت بود بَرای روزایی کِ کَسی دورِت نَبود :)
اونـی کِ مَن بودَم :)
کِ قول دادَم دیـگِه نَباشَم :)


#∂ιѕѕ
#ℓσνє