از درون آینه

از درون آینه
چهره ای شکسته خسته بانگ میزند که :
وقت رفتن است
چهره ای شکسته خسته از برون جواب میدهد
نوبت من است؟
من در انتظار یک اشاره ام!
حرف های خویش را
از تمام مردم جهان نهفته ام
با درخت و چاه و چشمه هم نگفته ام
مثل قصه ی شنیده .. آه !
نشنود کسی دوباره ام ...