در ذهنِ زنانه ی من...

در ذهنِ زنانه ی من...

مـَـــرد یعنی تکیه گاهی امــن...

یـعنـی بوسـه ای از رویِ دوسـت داشـتن... بدونِ اندکـی شَـرم!

در ذهـنِ زنانـه ی مـن... مـَـــرد یعنی کـــوه بـودن... پُـر از سِـخاوت... پُـر از حَیـایِ مـــردانـه...!

در کنـارِ این اُبهَـت... لـوس شدن هایِ کـودکانـه...!

در ذهـنِ زنانـه ی خوشبیـنِ مـن... مـَـــرد یعنی دوســت مـیدارمَـت... تــو هر لحـظه با منـی!

تو مـَـــردی... مـن بی تــو از تـمامِ آفـرینـش بیـگانه ام!

با تــمامِ احسـاس هایِ ظریـفم به بودَنت...

کـافـی اسـت دسـتِ رد بزنی... میـرَوَم پـیِ زنـدگـی ام...

تـا بـدانی چقدر محـترم اسـت این آسـایشَـت!!