من کسی را میشناسم که دوستش دارم و دوستم ندارد شب ها بیتاب

من کسی را میشناسم که دوستش دارم و دوستم ندارد شب ها بیتاب خیره به یک عکس مینشینم،حرف میزنم،دلتنگ میشوم.. من کسی را میشناسم که دوستم دارد ومن دوستش ندارم هر روز هزار قدم برای راضی کردنم بر میدارد و من هزاران قدم دور میشوم...کسی را میشناسم که زمانی دوستش داشتم و امروز فقط یک خاطره است،
بی هیچ احساسی
کسی را میشناسم که یک روز دوست ترین من بود،نزدیک تر از خودم به خودم،و امروز دشمن ترین،دورتر از هر که تا امروز شناختم آری... تمام این ها زندگیست