روزهايى هست که مى خواهى از خودت بنويسى ، از بغض ات

روزهايى هست که مى خواهى از خودت بنويسى ، از بغض ات

روزهايى هست که کلمه ها بى محابا مى دوند درون سر انگشتانت

آرام آرام ورم مى کنندتاول مى زنند ،

اما تو نمى خواهى بترکد اين بغض لعنتى

نمى خواهى...

از واژه ها بيزارى

از اين لعنتى هاى مستاصل و فقير که هيچ دردى را

نمى توانند تصوير کنند

تاول هاى سر انگشتانت ، دست نخورده باقى مى مانند...

زندگى است ديگر...بازى مى دهد...

بازى ات مى دهند...

بخواهى نخواهى...!

بغض هايى هست که نوشتن نمى خواهد

گفتن نمى خواهد

گفتن نمى تواند....