باریک تر از موی سرت

باریک تَر از مویِ سَرت

گردن ما بود

آن روز که موهایِ تو

در باد رَها بود

لبخند زدی

قالبِ شِعرِ من عَوض شُد

در شِعر من اِنگار

اَلَم شَنگه به پا بود