استاد گفت: زندگی رو تعریف کن.

استاد گفت: زندگی رو تعریف کن.
گفتم:زندگی تعریف کردنی نیست.
ناراحت شد. نمره ام را صفر داد.

سالها بعد که او را دیدم که پیر شد و عصا به دست راه میرفت...
جلو رفتم وگفتم: زندگی رو تعریف کن.
آروم خندید و گفت: نمره ات بیست...
زندگی رو باید زیست...
گفتم: اون موقع باید بیست میدادی مشروط نشم.
هلش دادم انداختمش فراررررر کردم..