راستش..

راستش..
عادت به تنهایی اینجوریه که یهو به خودت میای میبینی هیچکسی نیست
هی کسیو نمیبینی
دیگه نمیتونی با کسی کنار بیای
دیگه نمیتونی اجازه بدی کسی وارد زندگیت بشه
چون یه جوری با تنهاییه خودت خو گرفتی که با هیچکس به جز خودت حال نمیکنی
راستی تنهایی اونقدرام بد نیست
دیگه ضربه نمیخوری
دیگه کسی آسایشتو ازت نمیگیره
کسی عصبیت نمیکنه
کسی قلبتو نمیشکنه
تو زندگیت کسی نیست که توی تصمیماتت دخالت بکنه
پس ازش ناراضی نباش
هرچیزیو که قبول کنی وراضی باشی برات لذت بخشه
حتی همین تنهایی...