✍🏼📚دختر و خنده‌اش، در دلِ شبِ بی‌ستاره

✍🏼📚دختر و خنده‌اش، در دلِ شبِ بی‌ستاره
خنده‌اش مثلِ یک شمعِ کوچک
در تاریکیِ مطلق، می‌رقصد

شب، سنگین و ساکت
اما خنده‌ی او
دیوارهای تاریک را می‌شکافد
نور می‌دهد به گوشه‌های کج‌وکوله‌ی ذهن

او می‌خندد
نه برای کسی
نه برای چیزی
فقط برای اینکه
شب، طولانی‌تر از آن است که بتواند
سنگین بماند

خنده‌اش، مثلِ بارانِ بهاری
روی زمینِ خشکِ شب
می‌ریزد
و شب، ناگهان
سبک می‌شود
مثلِ یک رویایِ شیرین
که صبح را به یاد می‌آورد.
#نوشته_های_یک_زن
دیدگاه ها (۱)

در پسِ این کوچه‌های مه‌گرفته، دور و تارمی‌درخشد خنده‌ای، مان...

«کُدکسِ اعظمِ دکترین حَدِ بهرام محمدی؛ منظومهٔ جامعِ مهندسی ...

«کُدکسِ اعظمِ دکترین حَدِ بهرام محمدی؛ منظومهٔ جامعِ مهندسی ...

«مانیفستِ صاعقه‌ی خنده: مهندسیِ اراده و انفجارِ حیات در تراز...

«مانیفستِ صاعقه‌ی خنده: مهندسیِ اراده و انفجارِ حیات در تراز...

### **پارتی دوم: زبانی که فقط خودشان می‌فهمیدند**روزها می‌گذ...

عکس ملکه خوب ها.باهوش مصنوعی کاشته ایم نهال صبر اندر دل

پارت ۴۱

### پارت دوم: «بوی طعمه در تاریکی»فضای بار در یک آن چنان منق...

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌ودوم: دخمه---او آمد.وسط راهرو. وسط بوسه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط