مادرانه ی قدیما:
مادرانه ی قدیما:
گویند مرا چو زاد مادر***
پستان به دهان گرفتن آموخت***
شبها بر گاهواره ی من***
بیدار نشست و خفتن آموخت***
دستم بگرفت و پا به پا برد***
تا شیوه ی راه رفتن آموخت***
یک حرف و دو حرف بر زبانم***
الفاظ نهاد و گفتن اموخت***
لبخند نهاد بر لب من***
بر غنچه ی گل شکفتن آموخت***
پس هستی من ز هستی اوست***
تا هستم و هست دارمش دوست***
گویند مرا چو زاد مادر***
پستان به دهان گرفتن آموخت***
شبها بر گاهواره ی من***
بیدار نشست و خفتن آموخت***
دستم بگرفت و پا به پا برد***
تا شیوه ی راه رفتن آموخت***
یک حرف و دو حرف بر زبانم***
الفاظ نهاد و گفتن اموخت***
لبخند نهاد بر لب من***
بر غنچه ی گل شکفتن آموخت***
پس هستی من ز هستی اوست***
تا هستم و هست دارمش دوست***
- ۳.۱k
- ۲۶ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط