بوی تو را می آرد با خود

بوی تو را می آرد با خود

باد که از سمت فاصله ها وجاده های خیس باران خورده می آید

و حرف به حرف تمامی کلمات طاقت و شکیبایی را پرپر می کند

و می بارد به بزرگی تو

حجم عظیمی از دلتنگی و نیاز در تمام من . . .

بگذار پنجره ام را ببندم !