مث طعم قهوه ے اسپرسوے روے میزمے ،،

مث طعم قهوه ے اسپرسوے روے میزمے ،،
همون قدر تلخ و همون قدر گَس و همون قدر خواستنے ،،،
ڪه وقتے لب میزنم به فنجون توے دستم ،تلخیش وجودمو پر میکنه...
خبردارے که شدے قهوه ے خورده و نخورده ے هر روز من !؟
ڪه شدم محتااج بودنت و دیوونه ے نبودنت ...
قهوه ے تلخ زندگیم ،خوردنت تسکین و نخوردنت هزار و یڪ درد ...
تو،تلخ ترین اتفااق دنیااے من بودے ،
ڪه تلخیش رفت زیر زبونم ...
کااش خبر داشتے که هم شدے درد و هم شدے درمون.
ببین من
معتااد اون تلخے قهوه ے لباتم ،
ڪه تمام وجودمو آروم‌ میکنه ....