سلام آسمان من ... تنها ساکن سرزمین قلب من ! همسایه ی دریا

سلام آسمان من ... تنها ساکن سرزمین قلب من ! همسایه ی دریا ... همنشین جنگل ! تو همانی که هر گاه در خلوت، شاعرانگی ها و عاشقانگی هایم را مرور می کنم ، به حادثه ی حضورت می رسم ! حالا چه چیز از این شاعرانه تر که تو آمده ای و از تاثیر حضور مهربان گونه ات ، سکوت و فریاد ... آرامش و بی قراری ... در من به اوج رسیده است ! آسمان من ... آسمان هم که باشی بغلت می کنم تو در گوشه ی تنهایی من همیشه جا داری چه پیوند قشنگی : تن من و آغوش تو می آیی و من با نگاهم به تو می گویم به تمام من بتاب ... به تمام من ببار ..