شیر هرگز سر نمیکوبد به دیوار حصار

شیر هرگز سر نمیکوبد به دیوار حصار
من همان دیوانه ی دیروزم اما بردبار

میتوانستم فراموشت کنم اما نشد
زندگی یعنی همین، جبری به نام اختیار!

مثل تو آیینه ای من را نشان من نداد
بعد تو من ماندم و دیوارهای بیشمار

خوب یا بد با جنون آنی ام سر میکنم
لحظه ای در قید و بندم ، لحظه ای بی بند و بار

من سر ناسازگاری دارم و چشمان تو
جذبه ای دارد که سر را میکشاند پای دار

فرق دارد معنی تنهایی و تنها شدن
کوه بی فاتح کجا و دشتهای بی سوار

جای پایت را اگرچه برفها پوشانده اند
جای زخمت ماند، شد آتشفشانی بیقرار!