یکی تعریف می کرد:

یکی تعریف می کرد:

کوچیک که بودم یه روز با دوستم رفتیم به مغازه خشکبار فروشی پدرم در بازار..

پدرم کلی دوستم رو تحویل گرفت و بهش گفت یک مشت آجیل برای خودت بردار..

دوستم قبول نکرد، از پدرم اصرار و از اون انکار!

تا اینکه پدرم خودش یک مشت آجیل برداشت و ریخت تو جیبها و مشت دوستم..

از دوستم پرسیدم: تو که اهل تعارف نبودی، چرا هر چه پدرم اصرار کرد همون اول خودت برنداشتی؟؟

دوستم خیلی قشنگ جواب داد: آخه مشتهای بابات بزرگتره..!


خدایا :

در آخرین روزهای این سال، اقرار می کنم که مشت من کوچیکه، ظرف عقلم خیلی محدوده و دیوار فهمم کوتاست..

پس به لطف و کرمت ازت می خوام که با مشت خودت از هر چی که خیر و صلاحمونه و عقلم بهش قد نمی ده، زندگی دوستانم و خودم و همه خانواده های عزیز ایرانی رو پر کنی..

الهی آمین..