...

...

رُز نمیخواهم، مراارکیده ای ازلب ببخش
بردلم پس لرزه هایی ماندگار از تب ببخش.........

کل دنیاراببخشم تازنی پلکی به من
آسمانها زیر پایت٬بر سرم کوکب ببخش......

خون ِدلهامیکشم تابا غزل رسوا شوم
من که ازعشقت بگویم،شعرخود مطلب ببخش......

دین وایمانم فراری میشوندازناز ِ تو
کرده ای تاراجم ،ازخودلقمه ای مذهب ببخش......

کافری کردی به جانم، فکر ِ خونریزی نباش
من رئالم نازنین،راهی ازاین مکتب ببخش....

راه ِدوری رفته ای،ای صبربی ایوب ِ من
جرعه ای ازبهترین ایوب راامشب ببخش....

پشت ِآن دیوار ِآزادی سخن سنجم به بند
زیر باران خیس غم،ارکیده ای ازلب ببخش....!!.