.

.
بــاور کن تــقصـیر من نـیست
تـــو می خـندی
خورشــید در آسـمان خــودنمایی می کند
اخـــم می کنی
ابــــرها زمــین را به آتـــش می کشند
نـفـس هایت که کــــوک هست
نسیمی دل انـــگیز صـــورتم را می بـــوسد
چــند نفس پــشت ســر هم بـکشی
طـــوفان به پــــا می شود
جــــانم را مـــی گیرد
شــب انضـــمام شده به مـــوهای ســیاهت
تا بــازشان می کنی
شـــب می شود
پــروانه ها گل ها را رهــــا می کنند
سـمت لـبانت بـال بـال می زنند
وقـــتی غنــچه می شود
قــــدم هایت هم که مـــرا می کشد
به دنـــبال خــود
تـو مـــی روی
من مــی آیم
نــمی دانم چطور ممـکن است ولــی
تــو بــگو
چـــگونه شده که
خـــدا را در تــو جـست و جــو می کنم..




"آیدین_دلاویز"