.

.
خوش به‌حال آن مرد
که در زندگيش
تو راه بروي...
خوش به حال مـردي
که برایش
تو شيرين‌ زباني کني...
خوش به حال مردي
که دست‌هاي قشنگ تو
دگمه هاي پيرهنش را
باز کند
ببندد
تا لب‌هایت به نجوايي بخندد...
خوش به حال من!






عباس معروفی