مرد مقابلت رو همونجا دده بوددراصل از دور با دوستهات ز

مردِ مقابلت رو همونجا ديده بودى.دراصل از دور با دوستهات زيرِ نظر گرفتيش و بعد اين تو بودى كه بخاطرِ الكلى كه تو خونت جريان داشت،جلو رفتى!
تو فكر بودى كه متوجه بلند شدن بغل دستيت،شدى.
سرت رو بلند كردى و نگاهى به كلاسى كه هرلحظه خالى و خالى تر از قبل ميشد،نگاه كردى.
ترسيده از اينكه با استادت تنها بمونى،چنگى به كوله ات زدى.
كلاهِ هودىِ خاكسترى رنگت رو،روىِ سرت گذاشتى و بعد،با پايين انداختنِ سرت؛به سرعت پله هاىِ سكو رو پايين رفتى.
از كنارِ ميزِ استاد رد شدى و چيزى تا رسيدنت به در نمونده بود كه،دستى روىِ در نشست و بعد بستش.
پلكهات رو،با ديدتِ تتويى كه رو انگشتهاىِ اون شخص بود،بستى.
اين تتو رو خوب ميشناختى!ناخودآگاه يك قدم به سمتِ عقب برداشتى.
بدونِ بالا آوردنِ سرت،درحالى كه هنوزهم كلاهِ هودى،رو سرت بود؛دسته كوله ات رو بينِ دستت گرفتى:
مرد بدونِ اينكه حرفى بزنه،درحالى كه دستهاش رو به سينه اش گره زده بود،مقابلت ايستاد.
اين رو ميتونستى از كفشهاش كه بهشون خيره شده بودى،متوجه بشى.
سوکجین نفسش رو با شدت به بيرون فرستاد و با دراز كردنِ دستش،اون رو به كلاهِ هوديت رسوند.
كلاه رو از روىِ سرت برداشت و بعد،آروم دستى به موهاىِ آشفته ات كشيد:
"نگفته بودى دانشجويى!"