پا به پای کودکی هایم بیا ،،

پا به پای کودکی هایم بیا ،،
کفش هایت را به پاکن تا به تا،،
قاه قاه خنده ات راسازکن،،
بازهم باخنده ات اعجاز کن،پابکوب ولج کن وراضی 'نشو،،باکسی جز عشق همبازی نشو،،بچه های کوچه راهم کن خبر،،
عاقلی رایک شب از یادت ببر،،خاله بازی کن به رسم کودکی،، با همان چادر نماز پولکی،، طعم چای وقوری
گلدارمان،، لحظه های ناب بی تکرارمان،، مادری از جنس باران داشتیم،، درکنارش خواب آسان داشتیم،، یا پدر اسطوره دنیای ما،،قهرمان باور زیبای ما،،قصه های هرشب مادر بزرگ،، ماجراهای بزبز قندی و گرگ،، غصه هرگز فرصت جولان نداشت،، خنده های کودکی پایان نداشت،، هر کسی رنگ خودش ؛ بی شیله بود،، ثروت هر بچه قدری تیله بود،،ای شریک نان گردو و پنیر،، همکلاسی! باز دستم بگیر،، مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست،، آن دل نازت برایم تنگ نیست،، حال ما را از کسی پرسیده ای؟ مثل ما بال و پرت راچیده ای؟ حسرت پرواز داری در قفس؟ می کشی مشکل در این دنیا نفس؟ سادگی هایت برایت تنگ نیست؟ رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست؟ رنگ دنیایت هنوز آبی است؟ آسمان باورت مهتابی است؟ هرکجایی شعر باران را بخوان،، ساده باش و باز هم کودک بمان،، باز باران با ترانه'گریه کن،،