پرنده هم که باشی وقتی دلت بگیره آسمون برات قدِ یه قفس میش

پرنده هم که باشی وقتی دلت بگیره آسمون برات قدِ یه قفس میشه!
ماهی هم که باشی وقتی دلگیر بشی دریا برات قدِ یه تُنگ، تَنگ میشه!
ولی
آدم که باشی وقتی دلت بگیره تازه رها میشی! شناور میشی! بی رنگ و ریا میشی!
نقابت رو برمیداری و با چشمایی خیس به آسمون خیره میشی..