«خاتونِ ماهِ سوّم»

«خاتونِ ماهِ سوّم»

خاتونِ ماهِ سوّم ! بی‌بیِ داغِ خرداد
بیا که بی‌حضورت، دل از ترانه افتاد

نه از ستاره دَم زد ، نه کوچه رُ قدم زد،
قاصدکا رُ دستِ نسیمِ نابَلَد داد

نوشت و خوند و سَر رفت ، تا آخرِ سفر رفت،
دنبالِ همنفس بود، برای کشفِ فریاد

قله‌نشین! کجایی؟ بگو که همصدایی
بگو تو قصرِ جادو، ما رُ نبردی از یاد

همیشه پا به پامی، تو لرزشِ صدامی،
درست مثه یه یاور ! درست مثه یه همزاد

آینه بی‌تو سرده ! بهشتِ قصه زرده
با تو کویرِ تشنه، میشه یه دشتِ آباد

ببین که بی‌تو لالم ! مرثیه‌ی زوالم
بیا تا جون بگیره ، نبضِ ترانه‌ی شاد

بی‌بیِ عطر و مهتاب ! هق‌هقِ ما رُ دریاب
که این نفس بُریده ، یه فصلِ تازه می‌خواد


‏یغماگلرویی