هنـوزا بــِی مه عـزیزی 

هنـوزا بــِی مه عـزیزی 
مثِ روزُونِ گذشتـــَـه 
مثِ ایامــی که اصلا
تـَـنَبــودَه از مه خستـه 
هَمُـو وقت وُ که همیشـَـــه
نِشتـریم شـُـونـَـه به شـُـونـَـه 
تویِ خلوت هــر دو دستــت 
دورِ گردُونــُوم تَبَستـه 
هنـــوزا بــِی مه عـزیزی
بَخــُــدا تو هَمـه چیـزی
چقـدر مَگُفتَـه بــِـی تو 
مَکُـو با مه بیقـراری
عـزیزُم پیشِ غـــریبُون
تو یه سالــَم دَووُم نِتـاری
ولـی مرغِ دلِ ســادَم
پــَر ایــزَه به شـاخه ی دل
پَسـُوم اِدا هَمــُو عکســُوم 
که پَلـوتـَــه یادگـاری
هنــوزا بــِی مه عــزیزی
بَخــُــدا تو هَمــَــه چیـزی
شُبُـــو بــِـی تو دور اَ چشــمُوم
تا بچینــِن پر و بالــِت 
هَــمـُو شُــونی که عــزیزَرِن 
زمـونــی تو خیالِت 
مه مَگـَشت مثلِ گـنوغـی
وا هَوات خــُونــَـه به خُونه 
حتـی بــِی مه شـُنَــواشت
فقط بپُــرســـُوم یه سوالــِت
هنـــوزا بــِی مه عــزیزی
بَخــدا تو هَمــَه چیـزی
تا تو با ماشِ خــُـو اُمـدی
دستِــتَـــه تو دستِ مـردُم
بـِی مه اِدکردَه رها
با دلِ پر غصــَه و دردُم 
با خُــوت اِدنـگُو چـِتوکا
تو ای دلتنـگـی یه عُمرین
دور تو اِی بی وفای نازنـین 
تنها بِگـَردُوم 
هنـوزا بی مه عـزیزی
بَخـُدا تو همه چیـزی