دیگر

...دیگر
در پی حل معادله هایِ مجهول زندگیِ خود نیستم...
می دانم تمام بدبیاری ها و تهمت ها و دروغ ها،
هر کدام به نوعی در این معادله سهیم بودند...
تا همین حد برایم کافی بود،
که فهمیدم،
زندگیِ من حاصلِ ضربِ تنهایی در سیگار است...
دیگر چه اهمیت دارد...
وقتی که احساساتم را با سیگار دود می کنم و زندگی را خاکستر...!
چه فرق دارد...؟
وقتی می دانم!
جز موریانه های این خاک سرد...
دیگر کسی چشم انتظارم نیست...!؟
شاید امشب...
شاید فردا...
به هر حال نزدیک است...
فقط...
بعد از مرگم...
بر روی سنگ قبرم بنویسید...
موریانه ها، حرامتان باد
این بدن را که میخورید
پر بود از# آرزوهایی که دفن شد...