گــفتــم خدایــا عــاشــقــم کــن

گــفتــم خدایــا عــاشــقــم کــن
خُـــدا خــنــدیــد و گــفــت:
اوکــه بــاشــد مَــرا از یــاد مــیــبــری ...

قَــســم خــوردم کــه تــااَبَـــد در یــادم مــی مـــاني ...
خُــــدا او را بــه مَـــن داد و نِــــظاره گَـــر شـــد ...

دســــتــــانَــــش راگِـــــرفــــتَــــم ...
خُــــــدا دلــــــش لَــــرزید ... !!! بـــوســیـــدمـــش ...

خُـــــدا گِـــــریـــســت ... !!
درآغــــــــــوش گــرفــتــم ...
خُـــــدا دورشـــــــد ... !!!

حــــالا مـــــن نــه خُـــــدا را پـــیــدا مــــی کُــــنـــم نــه او را ...

خُــــدا در مـــیـــان گــــنـــــاهــــانــــم گــــــم شـــــده؛

و او در آغــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوش دیــــــــــگـــــــــــــــــــــــــــــــــری .......