وقتی غم در تار و پودت ریشه کند هر چقدر هم بخواهی شاد بودن

وقتی غم در تار و پودت ریشه کند هر چقدر هم بخواهی شاد بودن تنها حرف است

و تو حل می شوی در غم هایی که در سلول هایت جریان دارند و آدم هایی که

نزدیکیشان به تو یک زنگ خطری است برای اعتماد کردن و یک ضربه مهلک

و تو مثل پازلی تکه های دلت را هر چقدر هم جمع کنی باز یک گوشه قلبت تنها می ماند

پازلی که درست کردنش به بهای نابودی توست

من باردارم از غم هایی که از نبودن تو چون طنابی به گردنم آویخته و رهایم نمی کند...