قرار بود

قرار بود
این جاده خاکی
مرا به آبادی رویاهایم برساند
به چند خانه ی کاهگلی ساده ...
به چشمه زیر درخت چنار ..
به مردمی صاف و ساده ...
به پاییزی به رنگ زرد روشن ...!!!
اینجا سرزمین سردو یخ زده واژه هاست ...
شهر حقیقت های تلخ ...
نمی دانم
شاید هنوز کمی از راه
مانده است...
شاید ...