قرار بود

قرار بود
این جاده خاکی
مرا به آبادی رویاهایم برساند
به چند خانه ی کاهگلی ساده ...
به چشمه زیر درخت چنار ...
به مردمی صاف و ساده ...
به پاییزی به رنگ زرد روشن ...!!!
اینجا سرزمین سرد و یخ زده واژه هاست ...
شهر حقیقت های تلخ ...
نمی دانم
شاید هنوز کمی از راه
مانده است...
شاید !!