دلم گرفته است

دلم گرفته است
در این نیمه شب تاریک
در زیر نور کم سوی چراغ مطالعه
همراه با قلم و کاغذم نشسته ام تا در وصفت چیزی بنویسم
با تمامی وجود همه ذهن خود را ازآن توکرده ام
تک تک سلول های مغزم را بکار گرفته ام...
که کلماتی درخور برایت بیابم
تا بتوانم جمله ای که تو لیاقتش را داری بیافرینم
هرچه کلمات را زیر و زبر میکنم بیهوده است
انگار امشب حروف نیز با من سر جنگ دارند
یا اینکه آن ها هم میخواهند این را تصدیق کنند
اینکه تو وصف ناشدنی هستی
هیچ جمله ای درخور تو نیست
و نمیتوان تورا با کلمات و جملات وصف کرد
نمی شود تو وخوبی هایت را به رشته تحریر درآورد...
افسوس
بازهم قافیه را باختم
این بار نیز مغموم این حکایت منم
و بار دیگر در مقابل شکوه و جلال تو شکست خوردم
تنها چیزی که بر زبانم جاریست همین یک جمله است：
دوستت دارم ای بهترینم ...