چه اشتباهی کردم که اسمتو آوردم، خوبیش اینه لااقل واست قسم

چه اشتباهی کردم که اسمتو آوردم، خوبیش اینه لااقل واست قسم نخوردم!
راستی چه عالمی بود اگه بدا نبودن، جدا میشیم ما از هم چون خیلی ها حسودن!
عکساعو هدیهاتم میدم ب یه واسته، تا که به خیرو خوشی تموم شه این رابطه!
حرفای عاشقونه همش ماله قدیمه، مثه اون حرفا که ما بهم زدیمه!
هر وعده ای که دادی به هر کسی عمل کن، غصه هاشو یه جوری با مهربونی حل کن!
حیفِ حرفای قشنگی که برای تو نوشتم، حیفِ رویام که واسه تو از قشنگیاش گذشتم!
حیفِ شادیم تو یه روزی که میگن تولدت بود، حیفِ عاشقیم که گفتی اولش کاره خودت بود!
حیفِ اون کسی که دائم عاشقم بود توی رویا، حیفِ تو اومدیو اونو دادمش ب دریا!
حیفِ چیزی که ندارم، حیفِ ذوقی که نکردی، حیفِ دستای گرمم که سپردمش ب سردی!
ما که رفتیم ولی یادت باشه دیوونه بودیم، واسه تو یه عمر اسیر تو کنج این خونه بودم!
ما که رفتیم تو برو دل بده ب دست دیگری، ب قول حافظ ما هم داریم یه یاره سفری!
ما که رفتیم تو بشین زیره نگاه عاشقشق، فقط آرزوم اینه تلف نشه دقایقش...

( خودش میدونه با کیم... )