چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای این که لبریز کینه و نفرت باشی حس کنی هنوزم دوسش داری...

چقدر سخته سرتو باز به دیوار تکیه بدی که یه بار زیر اوار غرورش همه ی وجودت له شده...

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی...

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوزم دوسش داری...

چقدر سخته گل ارزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت اروم زیر لب بگی

 

گل من باغچه ی نومبارک