انگشتانم که لای ورق های دیوان حافظ میروددستدلم می لرزد ام

انگشتانم که لای ورق های دیوان حافظ میروددستدلم می لرزد اما به خواجه میسپارم تا نا امید رو از دلم نگیره دلم میخواد همیشه بگوید یوسف گم گشته باز اید به کنعان غم نخور ………….