وقتی اسمشو می یاری پیشم...

وقتی اسمشو می یاری پیشم...
غم عالمو می ذاری رو دوشم...
ولی وقتی اسمش حک بشه رو سینم...
دیگه خنده کم می یاره تو این دل دیوونم...
تو دفتر خاکستری نشونی از تو جون گرفت...
برگای پاره پارش تو قلب من پا گرفت...
جوهرای آبی من بارفتنت تموم شدش...
یاسای توی باغچمون با رفتنت پرپر شدش...