.

.
هر پاییز
زنی عاشق می شود
زنی که لب هایش بوی نارنج می دهد.
و صدای خش خشی از سمتش می آید.
زمین حوالیِ بودنش می گردد.
و هر روز دست دلتنگی هایش را
درون جیب بارانی اش فرو می برد
و آرام چکه می کند به روی خاک
بی چتر سرما می نوشد و
با سخاوت صورتی ترین شالش را
به بادِ پاییز می بخشد.
می شناسی اش؟