خورشید که باشی ...

خورشید که باشی ...
هر روز می آیی ومیری منظم ودقیق ...
کسی قدر تو را نمیداند
در حضورت سایبانی جستجو میکنند
سایه را می پسندندو بر تو ترجیح
می دهند،با آنکه؛
تمام وجودو هست آن سایه هم از توست ...
تمام زندگیشان را از تو دارند اما از تو روی بر میتابند،
ولی ماه که باشی ،
یک شب هستی ویک شب نیستی،
گاهی کامل وگاهی ناقص، همه
شیفته ات میشوند،
برایت می سرایند،عزیز می شوی،
حال آنکه ماه هم
نور،و زیباییش را از تو دارد،
خورشید باش ،حتی اگر همه تو را نخواهند،
معدن نور ،معدن بخشش،
بگذار تا همه فکر کنند
تکراری بودن وظیفه ی توست،...
اما باز هم خورشید باش ......
تا همیشه حالت خوب و وجدانت راحت باشد ....