راوی میگه:

راوی میگه:
تو یه جمعی نشسته بودیم یکی داشت اشعار فردوسی میخوند رسید به این بیت :

جهان آفرین چون جهان آفرید
سواری چو رستم نیامد پدید

این بیت رو که خوند گفتم تا اینجا نگهدار یه دو بیتم من بخونم ، گفتم :

آنروز که عشق سرفرازی میکرد...
بر قله ی عشق یکه تازی میکرد...
آنروز که عباس یل زینب بود
رستم سر کوچه خاک بازی میکرد...

*السلام علیک یا قمرالعشیره*