پدر که نباشد، همه ی حرفها انگار برایت گران تمام می شود

پدر که نباشد، همه ی حرفها انگار برایت گران تمام می شود
حتّی دوستت دارم... پتک حقارتی می شود روی سرت
پدر که نباشد، دست های نوازش چقدر روی شانه ات سنگینی می کند
و هیچ آغوشی دیگر بوی مهربانی و خستگی نمی دهد!
پدر که نباشد، دلت ، بی بهانه می گیرد ، بی منطق عاشق می شود
و با دروغی می شکند....
پدر که نباشد، حرفی برای گفتن، شعری برای سرودن و لذّتی برای خندیدن نمی یابی
آنقدر که جوابت همیشه برای دیگران ، چیزی جز سکوت نیست
امّا چه کسی می داند ، از نبود پدر، به سکوت فرورفتن چه دردی دارد