به دریا شِکوه بردم از شب ، دشت

به دریا شِکوه بردم از شب ، دشت
وز این عمری که تلخِ تلخ ، بگذشت

به هر موجی که می گفتم غم ، خویش
سَری می زد به سنگ و باز، می گشت!...