هی رفیق!

هی رفیق!
بغض هایم را مسخره نکن!
به سه نقطه های آخر حرف هایم نخند!
تمام زندگیم نقطه چین است!
اینها تمام نوشته های تاریکی ذهن و دنیای من است...اینجا کلبه ی وحشت من است!
چرخ و فلک خاطره هاست...سکوت چشمه ها و سرسره ی بغض هاست ...در دنیای تاریک و سیاه من خبری از گل و درخت نیست!
روشنی نیست...
سیاهی مطلق است..!دوست خوب من! 
سکوت کن و رد شو!چشمهایت را ببند تا تن لش زندگی مرده ام را نبینی!
گوشهایت را بگیر تا صدای ناله ها و زجه زدن هایم را نشنوی!
در دنیای من ؛ بی کسی دلتنگی و حسرت بیداد میکند..!
اینجا من هستم و من و من!اینجا بجز من و بغضهایم چیز دیگری نیست!
هیچی نگو... 
نخند... اشک نریز... ترحم نکن...
فقط رد شوووووو