جوگندمیه موهام، من پیر شدم دختر

جوگندمیه موهام، من پیر شدم دختر
در خاطره هایی دور، زنجیر شدم دختر

نه دلخوش رؤیام و نه ملعبه ی امید
کابوس، فقط کابوس، تعبیر شدم دختر

من وعده ی خوشبختی در سیر زمان بودم
هی دور شدم از خود، هی دیر شدم دختر

یک دشت پر از صبح و خورشید و غزل بودم
در شهر شب آمیزان، تکفیر شدم دختر

این دشت که میبینی، انبوه فراموشی ست
دریای جنون بودم، تبخیر شدم دختر

من آینه ی بغضم، صدبار ترک خورده
در حسرت و دلتنگی، تکثیر شدم دختر

جوگندمیه موهام، جوگندمیه دنیام
تبعید شدم از رنگ، من پیر شدم دختر