آنقدر حظ می کنم " بانو " صدایم می کنی

آنقدر حظ می کنم " بانو " صدایم می کنی
یا که خاتون تمام قصه هایم می کنی

دست در گیسوی من ، با شیطنت های لبت
قند را ، هم صحبت فنجان چایم می کنی

هر زمستان وقتی از سرما تنم یخ می زند
با تن مردانه ی خود آشنایم می کنی

تو همان غارتگر معروف آتش پاره ای
بر دلم آتش زدی ، حالا رهایم می کنی ؟

من دلم طاقت ندارد ، قصه را پایان بده
بی وفا ! امشب چه با این بوسه هایم می کنی ...