من....

من....

تمام هستیم را
در نبرد با
سرنوشت
در تهاجم با
زمان
آتش زدم
کشتم...

من...

بهار عشق را دیدم
ولی
باور نکردم
یک کلام در جزوه هایم
هیچ ننوشتم...

من...

ز مقصدها
پی
مقصودهای
پوچ
افتادم
تا
تمام خوبها رفتند
و
خوبی
ماند در یادم...

من...

به عشق منتظر ماندن
همه
صبر و قرارم
رفت...

بهارم رفت...

عشقم مرد...

یارم رفت...
!!!!!!!!!